ΠΙΝΑΚΕΣ ΚΑΤΩΤΑΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΜΙΣΘΩΝ, ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ, ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ 2011 - 2012 όπως διαμορφώνονται με την ΠΡΑΞΗ Υπ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 6 της 28.2.2012 (ΦΕΚ 38 Α΄) Στις ΣΣΕ που βρίσκονται σε ισχύ είτε 24 μήνες και περισσότερο (που «λήγουν» σύμφωνα με την ΠΥΣ στις 14-2-2013), είτε για διάστημα μικρότερο των 24 μηνών μέχρι την 14-2-2012 (που «λήγουν» σύμφωνα με την ΠΥΣ το αργότερο σε 3 έτη από την έναρξή τους), δηλαδή για ΣΣΕ που είχαν τεθεί σε ισχύ πριν τις 14-2-2012 παραγνωρίζεται ότι:

Το υπουργείο Εργασίας έδωσε στην δημοσιότητα την εγκύκλιο με βάση την οποία διαμορφώνονται οι νέοι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μετά την εφαρμογή των σχετικών περικοπών που συμφώνησε η κυβέρνηση με την τρόικα, στο πλαίσιο μέτρων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Διαβάστε όλη την εγκύκλιο από τα σχετικά έγγραφα του άρθρου

Δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ στις 28/2/2012 η πράξη του υπουργικού συμβουλίου σχετικά με την αλλαγή του καθεστώτος των συλλογικών συμβάσεων. Στη τελική μορφή του κειμένου σκόπιμο είνι να παρουσιάσουμε τις αλλαγές που επέρρχονται και πως μπορεί να προστατευτεί ο εργαζόμενος εξηγώντας πλήρως τι ρυθμίζεται και από πότε ξεκινά η ισχύς του. Ειδικότερα η παράγραφος 6 του άρθρου 1 του Ν. 4046/2012 (Μνημόνιο 2012) αναφέρει:

Με την υιοθέτηση των δεσµεύσεων που περιέχονται στο Μνηµόνιο Οικονοµικών και Χρηµατοπιστωτικών πολιτικών και στο Μνηµόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριµένες Προϋποθέσεις Οικονοµικής Πολιτικής και την αναµενόµενη, σε υλοποίησή τους, νοµοθέτηση των νέων µέτρων, αναφορικά µε τις εργασιακές σχέσεις, επέρχεται εκ βάθρων κατάλυση της συλλογικής αυτονοµίας, η οποία συµπαρασύρει σε πλήρη κατάρρευση θεµελιώδη ατοµικά και κοινωνικά δικαιώµατα. Τα νέα µέτρα αποτελούν κλιµάκωση σειράς προηγούµενων οριζόντων ρυθµίσεων µε τις οποίες επιβλήθηκαν στους εργαζόµενους µόνιµα µέτρα λιτότητας που υποβάθµισαν σηµαντικά το επίπεδο µισθών και συντάξεων, ενώ συγχρόνως περιόρισαν την ελεύθερη άσκηση από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του δικαιώµατος συλλογικής διαπραγµάτευσης και σύναψης ΣΣΕ και παραβίασαν την υποχρέωση σεβασµού του περιεχοµένου και εφαρµογής των δεσµευτικών για τα µέρη ΣΣΕ.

Παρέμβαση για την διασφάλιση των συνθηκών εργασίας και της συλλογικής σύμβασης στο Ελληνικό Ινστιούτο Παστέρ πραγματοποίησε η Ένωση μετά την πρόθεση της διοίκησης για τροποποίηση του νομίμου ωραρίου. Οι συνάδελφοι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων - Παρασκευαστές που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, όπως και στο ΝΠΙΔ Ινστιτούτο Παστέρ, καλύπτονται από τη συλλογική σύμβαση του κλάδου η οποία αποτελεί και την κανονιστική ρύθμιση του ωραρίου εργασίας και των αμοιβών τους. 

Η Συλλογική Σύμβαση 20011 για τα ιατρικά εργαστήρια, διαγνωστικά κέντρα και κλινικές για τους όρους εργασίας και τις αμοιβές των Τεχνολόγων ιατρικών Εργαστηρίων - Παρασκευαστών. Διαιτητική Απόφαση 20/2011 Π.Κ. 12/22-11-2011 Με αίτηση της προς τον Ο.ΜΕ.Δ. η Δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση ζήτησε την παροχή υπηρεσιών Διαιτησίας, για τη ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας του προσωπικού των ιδιωτικών κλινικών, νευροψυχιατρικών κλινικών, διαγνωστικών κέντρων, οίκων ευγηρίας όλης της Χώρας, μετά την αποδοχή της πρότασης του Μεσολαβητή, την οποία απέρριψε η εργοδοτική πλευρά. 

Από τις αρχές του 2010 οι εργαζόμενοι έχουν γίνει στόχο με διαδοχικά αντεργατικά μέτρα με τελικό χτύπημα το πολυνομοσχέδιο, Νόμο 4024/2011 όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α΄226/27-10-2011 για τις «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο − βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012−2015». Για την ορθή ενημέρωση και την αποφυγή φαινομένων εκμετάλλευσης θεωρήσαμε σκόπιμο να αναλύσουμε τις συνέπειες από την εφαρμογή των ρυθμίσεων του άρθρου 37 του ν. 4024/2011.

Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για τη νέα Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. διεξήχθησαν σε περιβάλλον έκτακτων συνθηκών λόγω του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, που οδήγησε την χώρα στην ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και την υιοθέτηση των μέτρων που προβλέπονται στο σχετικό Μνημόνιο και στο Νόμο 3845/2010. Οι συνέπειες της κρίσης καθιστούν όσο ποτέ αναγκαίο τον απεγκλωβισμό των εργοδοτικών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων από τον παραδοσιακό παρεμβατικό ρόλο του κράτους και την ενίσχυση του ρόλου τους στη διαμόρφωση των κοινωνικών και οικονομικών αποφάσεων και πολιτικών.